انواع غذاها و طرز پخت غذاهای ایرانی
صفحه اول تماس با ما RSS
انواع غذاها و طرز پخت غذاهای ایرانی
انواع گیاهان خوراکی و طرز تهیه غذاهای ایرانی و آموزش آشپزی با گوشت پرندگان
کارشناس تغذیه يکشنبه 24 ارديبهشت 1396
برگچه‌خوار
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
برگچه‌خوار
وضعیت بقا

کمترین نگرانی (IUCN 3.1)
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
زیرشاخه: مهره داران
رده: پستانداران
راسته: جوندگان
تیره: خوگچگان هندی
زیرتیره: Hydrochoerinae
سرده: Hydrochoerus
گونه: H. hydrochaeris
نام علمی
Hydrochoerus hydrochaeris
(Linnaeus, 1766)
زیستگاه

برگچه‌خوار یا کاپی‌بارا، بزرگترین جونده[۱] جهان است و گاهی طولش به یک متر می‌رسد. این حیوان فاقد دم است. این جانور ظاهری خوکچه مانند دارد و خوکچه هندی از خویشاوندان دور او می‌باشد. کاپی بارا اغلب نزدیک آب یافت می‌شود. این جاندار بسیار اجتماعی بوده و در گروه‌های بزرگ ۱۰۰ تایی و یا در گروه‌های کوچک ۱۰ الی ۲۰ تایی یافت می‌شوند. برگچه‌خوار گونه‌ای در معرض تهدید نیست هرچند که برای پوست و گوشتش او را شکار می‌کنند.

برگچه‌خوار بدن و سر بشکه‌ای کوتاهی دارد. پوست او قهوه‌ای مایل به قرمز در قسمت بالایی بدن و در زیر بدن، زرد رنگ مایل به قهوه‌ای است. اندازه طولی کاپی بارای بالغ به ۱۰۷ تا ۱۳۴ سانتی‌متر می‌رسد. ارتفاع بدن او در حالت ایستاده ۵۰ تا ۶۵ سانتی‌متر است. وزن او بطور معمول از ۳۵ تا ۶۶ کیلو گرم است و نوع ماده آن سنگین تر از نوع نر است. پاهای پشت آنها کمی بلند تر از پاهای جلویی شان است.
چرا ی کاپی بارا در Shepreth حیات وحش پارک شپرت

محتویات

۱ زیستگاه
۲ رژیم غذایی
۳ حیوانات تهدید کننده
۴ فعالیت
۵ پانویس
۶ منابع

زیستگاه

برگچه‌خوار نیمه آبزی، پستانداری وحشی است که در بخش اعظم امریکای جنوبی (از جمله کلمبیا، اکوادور، بولیوی، ونزوئلا، برزیل، آرژانتین، گویان، سورینام، اروگوئه و پرو) یافت می‌شود. تراکم جمعیت آنها در مناطق جنگلی نزدیک آب مانند دریاچهها، رودخانهها مردابها، برکه‌ها و باتلاقها می‌باشد.
رژیم غذایی

این پستانداران گیاه‌خوار هستند و غذای غالب آنها علف‌ها و گیاهان آبزی و نیز میوه و پوست درخت است. آنها همچنین از گیاهان و علف‌های درون آب تغذیه می‌کنند.
حیوانات تهدید کننده

کاپی بارا غذای مورد علاقه برای جگوار، شیر کوهی، پلنگ امریکایی، عقاب بشمار می‌آید.
فعالیت
Yellow-headed caracara (Milvago chimachima) on capybara (Hydrochoeris hydrochaeris).JPG

برگچه‌خوارها شناگران عالی هستند و می‌توانند به طور کامل زیر آب فرو رفته تا پنج دقیقه نیز در زیز آب بمانند و برای فرار از شکارچیان می‌تواند در آب بخوابد اگر نیاز باشد. بسیار خوب شنا می‌کنند، شیرجه می‌زنند و در آب بسیار راحت هستند، هنگامی که در معرض تهدید قرار می‌گیرند، به آب پناه می‌برند. از پاهای خود که نسبتاً پرده دار هستند، برای شنا استفاده می‌کنند و چربی ذخیره شده در بدنشان نیز به آنها کمک می‌کند تا بهتر شناور بمانند.
پانویس

جاندارانی چون سنجاب و خرگوش

منابع
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ برگچه‌خوار موجود است.

تد اندرو. تاثیر حیوانات بر سرنوشت ما جلد۳. شابک ‎۹۶۴-۸۴۸۶-۰۸-۵.
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Capybara»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۰۷ فوریه ۲۰۱۲).

کارشناس تغذیه يکشنبه 24 ارديبهشت 1396
سریش زرین
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
سریش زرین
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
Division: گیاهان گلدار
رده: تک‌لپه‌ای‌ها
راسته: مارچوبه‌سانان
تیره: علف‌درختان
زیرتیره: سریشیان
سرده: سریش
گونه: E. stenophyllus
نام علمی
Eremurus stenophyllus

سریش زرین (نام علمی: 'Eremurus stenophyllus') نام یکی از گونه‌های سردهٔ سریش است. طول آن به ۱۲۰ سانتیمتر می‌رسد. بوسیلهٔ خوشهٔ متراکم با رنگ زرد خیلی پررنگ که به تدریج گل‌های آن با پژمردن به قهوه‌ای تغییر رنگ می‌دهند بسادگی قابل تشخیص‌است. میوه‌های کپسول اینگونه از یک نخود بزرگتر نبوده و در روی دمگل‌های افقی قرار گرفته‌اند. اینگونه با سریش طناز بسیار نزدیک بوده و می‌تواند با آن دورگه‌هایی تولید کند. بهترین محل برای مشاهدهٔ اینگونه دامنه‌های پایین دماوند است که همراه با دو گونه سریش تماشائی و نوعی شقایق گل درشت با رنگ قرمز روشن (نام علمی: Papaver bracteatum) می‌روید. منطقهٔ رویشی این گیاه کوه‌های البرز تا خراسان می‌باشد. فصل گلدهی در خرداد ماه است.[۱]
پانویس

پروندلبو، لاله‌ها و زنبق‌های ایران و گونه‌های مجاور، ۲۰.

منابع

پروندلبو و هانس رونه‌مارک. لاله‌ها و زنبق‌های ایران و گونه‌های مجاور. چاپ اول. تهران: موسسه گیاه‌شناسی ایران، ۱۳۵۵.

پیوند به بیرون

برای دیدن عکس گل سریش زرین به سایت زیر مراجعه شود.

“Eremurus stenophyllus”. crocus.co.uk. Archived from the original on 12 June 2012. Retrieved 12 June 2012.

[نهفتن]

ن ب و

لاله‌ها و زنبق‌ها و گونه‌های مجاور در ایران
سرده‌ها

تمشکین جام زرین خیارک زعفران سریش سگ دندان سنبل سورنجان شیرمرغ کوله‌خاس کلاغک گل برفی گرمینه گلایول لاله لاله واژگون مهر سلیمان نجم‌آبی نجم طلایی نرگس والک دانه برفی

گونه‌های لاله

آتشی ارومیه مروارید ایرانی باغچه‌ای بیشه‌زار حافظی خط‌دار ریزه کوهی نیلوفرآبی هفت‌رنگ

گونه‌های زنبق

ارومیه ایرانی پروانه‌ای خراسانی توری دماوند دورنگ سیمین‌رگه شفاف کمانی گل‌چمنی گل‌درشت لیمویی ماد نمکزار نیمروز

گونه‌های لاله واژگون

ایرانی حنائی زاگرس شطرنجی غرب قوزی

گونه‌های زعفران

آلمه بنفش جوقاسم زعفران خوراکی خزر دوگله زاگرس زیبا

گونه‌های والک

بلند پیاز ژنگ پیاز کویری سیرک چاک پیاز زیبا ستاره‌ای سوری کوچک مارپیچ

گونه‌های گل‌حسرت

ایرانی برف‌دوست زاگرسی زیبا یاسمنی‌ کم‌رنگ یزدی

گونه‌های سریش

استپی ایرانی تماشائی زرین ستبر طناز کپت‌داغ لیموئی

گونه‌های متفرقه

تمشکین پرپشت جام زرین پائیزه جام زرین کورش جام زرین گلستان خیارک سگ دندان سنبل آسمانی سنبل طوسی سنبل آسمانی سنبلک چالوس سنبلک قفقاز سنبلک سرمه کلاغ سوسن چلچراغ شیرمرغ پاکوتاه شیرمرغ کمانی کوله‌خاس گرگانی گلایول اسبک گلایول ایرانی گلایول سیاه مهر سلیمان دانه‌قرمز مهر سلیمان دانه‌آبی نجم‌آبی ایرانی نجم‌آبی لب‌برگشته نجم‌آبی گیلانی نجم طلایی برگ پهن نجم طلایی توری

رده
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ سریش زرین موجود است.

کارشناس تغذیه يکشنبه 24 ارديبهشت 1396
زنبق نیمروز
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
زنبق نیمروز
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
Division: گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده): تک‌لپه‌ای‌ها
راسته: مارچوبه‌سانان
تیره: زنبقیان
زیرتیره: Iridoideae
تبار: Irideae
سرده: زنبق
گونه: I. sisyrinchium
نام علمی
Iris sisyrinchium

زنبق نیمروز (نام علمی: Iris sisyrinchium) نام مترادف (نام علمی: Iris Gynandriris sisyrinchium) یکی از گونه‌های سردهٔ زنبق است. ارتفاع گیاه از ۸ تا ۵۰ سانتیمتر است. غده کروی آن با پوشینه های الیافی توری مستور است. برگ های ناودانی آن در حدود ۵ میلی‌متر عرض و آویزهای گل از ۲ و نیم تا ۳ و نیم سانتیمتر طول دارد. بواسطهٔ ویژگی نسبتاً فنی خامهٔ گل این گونه با سایر زنبق ها متفاوت بوده و روی همین اصل اغلب به جنس آفریقایی Gynandriris نسبت داده می‌شود. معمولاً در مزارع یا نزدیک آنها از ارتفاع ۱۰ تا ۱۶۰۰ متری روئیده و دارای منطقهٔ پراکنشی وسیعی است ولی به نظر می‌رسد که در فلات مرکزی ایران نسبتاً نادر باشد . فصل گلدهی اسفند تا فروردین است.[۱]
پانویس‌

پروندلبو، لاله‌ها و زنبق‌های ایران و گونه‌های مجاور، ۷۲.

منبع

پروندلبو و هانس رونه‌مارک. لاله‌ها و زنبق‌های ایران و گونه‌های مجاور. چاپ اول. تهران: موسسه گیاه‌شناسی ایران، ۱۳۵۵.

پیوند به بیرون
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ زنبق نیمروز موجود است.

برای مشاهده عکس به سایت‌های زیر مراجعه شود.

«Iris sisyrinchium L.». minouxia.fr. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در 2012 15 june. بازبینی‌شده در 2012 15 june.

[نهفتن]

ن ب و

لاله‌ها و زنبق‌ها و گونه‌های مجاور در ایران
سرده‌ها

تمشکین جام زرین خیارک زعفران سریش سگ دندان سنبل سورنجان شیرمرغ کوله‌خاس کلاغک گل برفی گرمینه گلایول لاله لاله واژگون مهر سلیمان نجم‌آبی نجم طلایی نرگس والک دانه برفی

گونه‌های لاله

آتشی ارومیه مروارید ایرانی باغچه‌ای بیشه‌زار حافظی خط‌دار ریزه کوهی نیلوفرآبی هفت‌رنگ

گونه‌های زنبق

ارومیه ایرانی پروانه‌ای خراسانی توری دماوند دورنگ سیمین‌رگه شفاف کمانی گل‌چمنی گل‌درشت لیمویی ماد نمکزار نیمروز

گونه‌های لاله واژگون

ایرانی حنائی زاگرس شطرنجی غرب قوزی

گونه‌های زعفران

آلمه بنفش جوقاسم زعفران خوراکی خزر دوگله زاگرس زیبا

گونه‌های والک

بلند پیاز ژنگ پیاز کویری سیرک چاک پیاز زیبا ستاره‌ای سوری کوچک مارپیچ

گونه‌های گل‌حسرت

ایرانی برف‌دوست زاگرسی زیبا یاسمنی‌ کم‌رنگ یزدی

گونه‌های سریش

استپی ایرانی تماشائی زرین ستبر طناز کپت‌داغ لیموئی

گونه‌های متفرقه

تمشکین پرپشت جام زرین پائیزه جام زرین کورش جام زرین گلستان خیارک سگ دندان سنبل آسمانی سنبل طوسی سنبل آسمانی سنبلک چالوس سنبلک قفقاز سنبلک سرمه کلاغ سوسن چلچراغ شیرمرغ پاکوتاه شیرمرغ کمانی کوله‌خاس گرگانی گلایول اسبک گلایول ایرانی گلایول سیاه مهر سلیمان دانه‌قرمز مهر سلیمان دانه‌آبی نجم‌آبی ایرانی نجم‌آبی لب‌برگشته نجم‌آبی گیلانی نجم طلایی برگ پهن نجم طلایی توری

رده

کارشناس تغذیه يکشنبه 24 ارديبهشت 1396
نان لواش
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
لواش
Pan armenio en el mercado de Yerevan.JPG
نانوایی لواش در ایروان
نوع نان صاف
ترکیبات اصلی آرد، آب، نمک
پرونده‌های رسانه‌ای مربوط به لواش در ویکی‌انبار

نان لواش (ارمنی: լավաշ; زبان ترکی آذربایجانی و ترکی استانبولی: lavaş; کردی: nanê loş; گرجی: ლავაში) نان نازک تردی است به ضخامت حدود سه میلی‌متر که از خمیر فطیر یا خمیر «کم ورآمده» پخته می‌شود. این نان را نان تنوری هم می‌گویند. نانی را که از همان خمیر ساخته شده ولی بسیار نازک باشد، نان خانگی می‌نامند که پس از پخت بسیار نازک می‌شود.

این نان را در ایران لواش و در جمهوری ارمنستان لاواش می‌نامند. در گرجستان آن را «سومخوری لواشی» یعنی لواش ارمنی می‌خوانند.

دربارهٔ ریشه و اصلیت آن، دانشنامهٔ خوراک کلیمی می‌نویسد که اصل آن از خاورمیانه از ایران بوده‌است.[۱] برخی اصل آن را سومری دانسته‌اند.[۲]

نان لواش خانگی و ساجیِ قزوین از گذشته‌های دور در همهٔ خانه‌ها پخته می‌شده و شهرت بسزایی داشته‌است.[۳]

محتویات

۱ اشعاری دربارهٔ نان لواش
۲ ارزش غذایی
۳ ثبت به‌عنوان میراث فرهنگی و معنوی یونسکو
۴ منابع

اشعاری دربارهٔ نان لواش
پرونده:Making of lavash.ogvپخش رسانه
دو بانوی اهل ارمنستان در حال پخت نان لواش در یک رستوران کوچک در ایروان، جمهوری ارمنستان.

مولوی:
گر عُمَرنامی تو اندر شهر کاش کس بِنَفْروشد به صد دانگت لواش
نزاری بیرجندی:
پوزِ خود را لویشه کردستم تا طمع بگْسلد ز قرصِ لواش
یحیی کاشی:
وآنگهی بر صف لواش زند یاعلی گوید و بر آش زند

ارزش غذایی

نان لواش سبوس ندارد و خوردن آن هم‌چون مصرف شکر و قند بوده و فرد را دچار چاقی می‌کند؛ ویتامین‌های آن نیز صفر است، بنابراین توصیه می‌شود تا دانش آموزان نان لواش نخورند. یک متخصص تغذیه با تأکید بر لزوم توجه والدین نسبت به تغذیه فرزندانشان در مدرسه گفت: مصرف نان لواش به دلیل نداشتن هیچگونه ویتامین و ایجاد چاقی، برای دانش آموزان توصیه نمی‌شود.[۴]
ثبت به‌عنوان میراث فرهنگی و معنوی یونسکو
نوشتار اصلی: ادعاهای دیگران دربارهٔ میراث فرهنگی و معنوی ایران

لواش یک واژه ارمنی است و خاستگاه این نان نیز متعلق به ارمنستان است و این کشور نیز نان لواش را به‌عنوان میراث فرهنگی و معنوی کشورش در یونسکو ثبت کرد و ایران درخواست میراث مشترک داد.[۵]

نان لواش با نام لَواش، لِواش و لَباش در بیشتر نقاط ایران شهرت دارد و پخته می‌شود که از نان‌های سنتی کهن ایرانیان است، و ارمنستان هم یکی از حوزه‌های تأثیرپذیر از فرهنگ ایران بوده که سنت لواش‌پزی را از ایران وام گرفته‌است. بنا بر منابع اطلاعات کتبی، دست‌کم ۸۰۰ سال است که فقط از رواج و شهرت عام آن در ایران می‌گذرد.[۶]
منابع
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ نان لواش موجود است.

Gil Marks (2010). Encyclopedia of Jewish Food. John Wiley and Sons. p. 355.

نان لواش قزوین
"سلامتی و ارزش غذایی نان لواش".
«ثبت میراث ایرانی به نام دیگری». خبرگزاری جمهوری اسلامی. بازبینی‌شده در ۶ اسفند ۱۳۹۲.

کارشناس تغذیه يکشنبه 24 ارديبهشت 1396
زنبق پروانه‌ای
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
زنبق پروانه‌ای
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
Division: گیاهان گلدار
(طبقه‌بندی‌نشده): تک‌لپه‌ای‌ها
راسته: مارچوبه‌سانان
تیره: زنبقیان
زیرتیره: Iridoideae
تبار: Irideae
سرده: زنبق
گونه: I. lineolata
نام علمی
Iris lineolata

زنبق پروانه‌ای (نام علمی: Iris lineolata) یکی از گونه‌های سردهٔ زنبق است که به گروه (نام علمی: oncocyclus) که بطور اختصار به آن oncos اطلاق می شود تعلق دارد. ارتفاع گیاه ۱۵ سانتیمتر است. گل های سفید مایل به خاکستری با نوارهای تیره و مجزای آن فوق العاده ظریف بوده و به علت غیرعادی و فوق‌العاده بودن گیاهی فراموش نشدنی است. آویزها بطول ۴ تا ۷ سانتیمتر که تا ۲ و نیم سانتیمتر عرض داشته و درفش‌ها قدری بزرگتر از آنها هستند. در دشت‌های خشک و سنگلاخی و یا دامنهٔ تپه‌ها و از ارتفاع ۱۳۰۰ تا ۳۰۰۰ متری در خراسان و یا آذربایجان یافت می‌شود. فصل گلدهی فروردین تا اردیبهشت است.[۱]
پانویس‌

پروندلبو، لاله‌ها و زنبق‌های ایران و گونه‌های مجاور، ۷۴.

منبع

پروندلبو و هانس رونه‌مارک. لاله‌ها و زنبق‌های ایران و گونه‌های مجاور. چاپ اول. تهران: موسسه گیاه‌شناسی ایران، ۱۳۵۵.

پیوند به بیرون

برای مشاهده عکس به سایت‌های زیر مراجعه شود.

«Iris acutiloba subsp. lineolata». Mnogoletnik foto. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در 2012 15 june. بازبینی‌شده در 2012 14 june.
«Iris lineolata». Rareplants.co.uk. بایگانی‌شده از نسخهٔ اصلی در 2012 15 june. بازبینی‌شده در 2012 14 june.


[نهفتن]

ن ب و

لاله‌ها و زنبق‌ها و گونه‌های مجاور در ایران
سرده‌ها

تمشکین جام زرین خیارک زعفران سریش سگ دندان سنبل سورنجان شیرمرغ کوله‌خاس کلاغک گل برفی گرمینه گلایول لاله لاله واژگون مهر سلیمان نجم‌آبی نجم طلایی نرگس والک دانه برفی

گونه‌های لاله

آتشی ارومیه مروارید ایرانی باغچه‌ای بیشه‌زار حافظی خط‌دار ریزه کوهی نیلوفرآبی هفت‌رنگ

گونه‌های زنبق

ارومیه ایرانی پروانه‌ای خراسانی توری دماوند دورنگ سیمین‌رگه شفاف کمانی گل‌چمنی گل‌درشت لیمویی ماد نمکزار نیمروز

گونه‌های لاله واژگون

ایرانی حنائی زاگرس شطرنجی غرب قوزی

گونه‌های زعفران

آلمه بنفش جوقاسم زعفران خوراکی خزر دوگله زاگرس زیبا

گونه‌های والک

بلند پیاز ژنگ پیاز کویری سیرک چاک پیاز زیبا ستاره‌ای سوری کوچک مارپیچ

گونه‌های گل‌حسرت

ایرانی برف‌دوست زاگرسی زیبا یاسمنی‌ کم‌رنگ یزدی

گونه‌های سریش

استپی ایرانی تماشائی زرین ستبر طناز کپت‌داغ لیموئی

گونه‌های متفرقه

تمشکین پرپشت جام زرین پائیزه جام زرین کورش جام زرین گلستان خیارک سگ دندان سنبل آسمانی سنبل طوسی سنبل آسمانی سنبلک چالوس سنبلک قفقاز سنبلک سرمه کلاغ سوسن چلچراغ شیرمرغ پاکوتاه شیرمرغ کمانی کوله‌خاس گرگانی گلایول اسبک گلایول ایرانی گلایول سیاه مهر سلیمان دانه‌قرمز مهر سلیمان دانه‌آبی نجم‌آبی ایرانی نجم‌آبی لب‌برگشته نجم‌آبی گیلانی نجم طلایی برگ پهن نجم طلایی توری


کارشناس تغذیه يکشنبه 24 ارديبهشت 1396
پامچال
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
برای دیگر کاربردها، گل پامچال (ابهام‌زدایی) را ببینید.
این نوشتار به هیچ منبع و مرجعی استناد نمی‌کند. لطفاً با افزودن یادکرد به منابع قابل اعتماد به بهبود این نوشتار کمک کنید. مواد بدون منبع ممکن است به چالش کشیده و حذف شوند.
پامچال
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: گیاهان
Division: گیاهان گلدار
رده: دولپه‌ای‌ها
راسته: اریکالس
تیره: پامچالیان
سرده: پامچال‌ها
گونه: P. vulgaris
نام علمی
Primula vulgaris
L.
مترادف‌ها

Primula acaulis هیل

پامچال، از گیاهان علفی و ماندنی تیره پامچالیان (Primulaceae) است که بیشتر گونه‌های آن توسط بشر با انجام عمل لقاح به وجود آمده‌اند. دمای معمولی اتاق را یعنی دمای متوسط در حد ۲۰ درجه سانتی گراد را دوست دارد. ارتفاع گیاه بین ۲۵ تا ۶۰ سانتی‌متر متفاوت است و باید در فواصلی بین ۳۰ تا ۵۰ سانتی‌متر کاشته شوند. محل آفتابی و سایه آفتاب را دوست دارد و خاک آن باید غنی و زه‌کشی شده باشد. مدت گل دهی پامچال تقریباً در تمام مدت سال می‌باشد. اگر چه تمامی گونه‌های پامچال از طریق تقسیم پاجوش‌ها و انتقال آنها به محل جدید می‌توان تکثیر نمود با این حال گلکاران علاقه دارند آنها را توسط بذر تکثیر نمایند. شاید علت آن به دست آوردن گونه‌های جدیدی از گیاه باشد. به هر حال برای تکثیر گیاه از طریق بذر باید از اواخر فروردین اقدام نمود و پس از بزرگ شدن بوته‌ها، آنها را به صورت نهال در محل مناسب نشا کرد. برای گل دهی آن در فصل زمستان، باید درفصل پائیز بوته‌های آن را با ارتفاعی در حدود بیست و پنج سانتی‌متر به گلدان منتقل نمود و در گلخانه نگهداری نمود. خاک نرم حاوی خاکبرگ و شن برای آن کفایت می‌کند ولی کود باید دو هفته‌ای یک بار داده شود.
گونه‌ها

برخی از گونه‌های مهم:

پامچال چینی P.sinensis
پامچال گوشی P.nuricula
پامچال گل‌درشت P.grandflora
پامچال باغی P.gardenia
پامچال زرد P.macrocalyx
پامچال سرمادوست P.algida
پامچال هفت‌رنگ P.heterochroma.

منابع

برگرفته ازاین وب‌گاه. نویسنده: علیرضا اسماعیل بیگی از کتاب: "برخی از گیاهان زینتی:

در آن وب‌گاه آمده: "استفاده از مطالب این نویسنده با ذکر منبع بلامانع است."
نشان خرد این یک مقالهٔ خرد زیست‌شناسی است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.
رده‌ها:

پامچالگل‌هاگیاگان آفریقای شمالیگیاگان آلمانگیاگان اتریشگیاگان اسپانیاگیاگان استونیگیاگان اسلواکیگیاگان الجزایرگیاگان انگلستانگیاگان اوکراینگیاگان ایتالیاگیاگان ایرانگیاگان بریتانیاگیاگان بلژیکگیاگان بلغارستانگیاگان پرتغالگیاگان پیرنهگیاگان ترکیهگیاگان تونسگیاگان جمهوری چکگیاگان خاورمیانهگیاگان دانمارکگیاگان روسیهگیاگان رومانیگیاگان سوئدگیاگان شامگیاگان عراقگیاگان غرب آسیاگیاگان فرانسهگیاگان فنلاندگیاگان لبنانگیاگان لهستانگیاگان لیبیگیاگان مدیترانه‌ایگیاگان مراکشگیاگان مغرب عربیگیاگان نروژگیاگان هلندگیاهانگیاهان باغیگیاهان باغی آسیاگیاهان باغی آفریقاگیاهان باغی اروپاگیاهان در اروپا

کارشناس تغذیه يکشنبه 24 ارديبهشت 1396
گیاه‌خواری حاوی شیر و تخم مرغ
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

گیاه‌خواری همراه شیر و تخم‌مرغ یا شیر زرده گیاه‌خوار (به انگلیسی: Ovo-lacto vegetarianism) یک نوع گیاه‌خواری است که در آن از مصرف گوشت حیوانات خودداری می‌شود اما تخم مرغ و فرآورده‌های لبنی مصرف می‌شود. در مقابل آن، نوع دیگری از گیاه‌خواری (وِگًنیسم (به انگلیسی: Veganism) ) وجود دارد که مصرف هرگونه فرآوردهٔ حیوانی را جایز نمی‌داند.

محتویات

۱ ریشه لغت
۲ رژیم غذایی
۳ مذهب
۴ جستارهای وابسته
۵ پیوند به بیرون
۶ منابع

ریشه لغت

در زبان لاتین کلمهٔ اُوو (Ovo) به معنای تخم‌مرغ و کلمهٔ لاکتو (Lacto) به معنای شیر است . ترکیب این دو کلمهٔ لاتین با کلمهٔ وجیترینیسم (Vegetarianism) انگلیسی به معنی نوعی گیاه‌خواری‌ست که شیر و تخم‌مرغ را هم در برمی‌گیرد.
رژیم غذایی

در اروپا و آمریکا گیاه‌خواری حاوی شیر و تخم‌مرغ رایج‌ترین گونهٔ گیاه‌خواری‌ست و معمولاً وقتی کلمهٔ «گیاه‌خواری» مورد استفاده قرار می‌گیرد، مراد از آن گیاه‌خواری حاوی شیر و تخم‌مرغ است. در رستوران‌ها و مغازه‌ها به ویژه در اروپا و مناطق شهری آمریکای شمالی عموماً غذای این دسته از گیاه‌خواران به راحتی یافت می‌شود.

از منظر اخلاقی این نوع گیاه‌خواری مصرف تخم‌مرغ و لبنیات را جایز می‌داند چون برای تولید این محصولات حیوان کشته نمی‌شود. با این حال از آنجا که شیر و تخم‌مرغ را حیوانات ماده تولید می‌کنند، تولیدکنندگان موادغذایی معمولاً حیوانات نر را بلافاصله پس از تعیین جنسیت (بیشتر در مورد جوجه‌خروس‌ها) یا پس از رسیدن به سن مناسب برای تهیهٔ گوشت (بیشتر در مورد گوساله‌های نر) ذبح می‌کنند. حیوانات ماده (مرغ‌های تخمی و گاوهای شیرده) نیز پس از سپری کردن دوران اوج باروری‌ و بهره‌وری‌ کشته می‌شوند، یعنی بسیار زودتر از آن که عمر طبیعی‌شان به پایان برسد.
مذهب

بسیاری از ادونتیست‌های روز هفتمی و پیروان یی گوان دائو پیرو رژیم غذایی گیاهخواری حاوی شیر و تخم‌مرغ هستند. ادونتیست‌های روز هفتمی بیش از ۱۳۰ سال است که از این رژیم غذایی پیروی می‌کنند. بسیاری از هندوها نیز یا گیاهخوارانی هستند که مصرف لبنیات را جایز می‌دانند و یا از رژیم گیاهخواری حاوی شیر و تخم‌مرغ تبعیت می‌کنند.

البته همهٔ کسانی که به رژیم غذایی گیاه‌خواری حاوی شیر و تخم‌مرغ پایبندند، به آن باور مذهبی ندارند. بسیاری به دلیل حمایت از حقوق جانوران و محیط زیست و سلامتی خود این رژیم غذایی را برگزیده‌اند.
جستارهای وابسته

گیاه‌خواری
گوشت نخواری

پیوند به بیرون

انجمن گیاهخوارن ایران
کانون انسان پاک، زمین پاک
تالار گفتگوی ایرانیان گیاهخوار
تالارهای گفتمان گیاهخواران- وگن کایند
جامعه مجازی گیاهخواری وگابوک - همه با هم برای نجات زمین
گیاهخواری و گوشتخواری در شاهنامه فردوسی
فضیلت گیاه‌خواری

منابع
مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Ovo-lacto vegetarianism»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۰ سپتامبر ۲۰۱۱)

کارشناس تغذیه يکشنبه 24 ارديبهشت 1396
چلو
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از چلو کره)
با ویولنسل اشتباه نشود.
چلو با تزئین برنج زعفرانی

چلو یا خشکه برنج غذایی است که از برنج تهیه می‌شود و با کباب یا خورش خورده می‌شود. در چلو برنج خالص با روغن یا کره پخته می‌شود. تفاوت آن با پلو در این است که در چلو، برنج به تنهایی و بدون مخلوط شدن با مواد دیگری از قبیل ماش و عدس و رشته و نظایر اینها پخت می‌شود.[۱] منظور از چلو، برنجی است که پس از آب‌کش کردن آن را به تنهایی دم می‌کنند و بعد از دم کشیدن با خورش و انواع گوشت و کباب‌ها مصرف می‌نمایند. اصطلاحاً به چلو، برنج سفید هم می‌گویند. ولی منظور از پلو، برنجی است که پس از آب‌کش کردن آن را با سبزی‌ها و گوشت و مرغ و انواع حبوبات دم می‌کنند. مانند باقلا پلو، سبزی پلو، استامبولی پلو، لوبیا پلو، عدس پلو.
روش تهیه چلو کره

چند لیتر آب را با نمک کافی (چند قاشق غذاخوری) می‌گذاریم روی حرارت تا به جوش آید، وقتی آب جوش آمد، برنج را در آب جوش می‌ریزیم و صبر می‌کنیم تا آب برنج جوش آید. پس از چند دقیقه که مغز برنج سفت نبود و مطمئن شدیم که برنج آماده‌است،[۲] دیگ را در آب‌کش خالی می‌کنیم و روی آن آب نیمه داغ می‌ریزیم و خوب آبکش را تکان می‌دهیم تا آب به همه جای برنج برسد و نمک‌های اضافی روی آن شسته شود تا برنج شور نشود.

دیگ را دوباره روی حرارت می‌گذاریم و نیم پیمانه آب‌روغن در ته دیگ می‌ریزیم تا داغ شود. اگر می‌خواهیم ته‌دیگ خاصی داشته باشیم اینجا باید آماده کنیم، مانند ته‌دیگ کاهو[۳] یا نان یا برنج زعفرانی، باید هرکدام از این مواد که در نظرمان است را در تهِ دیگ، روی آب‌روغن بچینیم.

حال همین طور که منتظریم تا آب‌روغن جوش بیاید و در میانهٔ آن برنج را آبکش می‌کنیم، بعد از آبکش کردن برنج را دوباره برمی گردانیم داخل دیگ، سپس دم‌کنی دیگ را می‌گذاریم و زیر آن، که روی حرارت زیاد است، روشن نگه می‌داریم، هر چند دقیقه یک بار در آن را بر می‌داریم تا ببینیم که برنج بخار کرده‌است یا نه وقتی که خوب بخار کرد، درش را محکم می‌بندیم و زیرش را کم می‌کنیم تا دم بکشد حدود ۴۵ دقیقه نیاز داریم تا برنج دم بکشد، البته این زمان بسته به حجم برنج به یک ساعت و نیم نیز می‌رسد.

بعد از اینکه برنج دم کشید و آماده شد؛ آن را در بشقاب می‌کشیم و روی آن یک تکهٔ کوچک کره می‌گذاریم تا بوی خوش کره در برنج بپیچد و چون از قبل روغنی به برنج اضافه نکرده‌ایم برنج کمی چرب شود و مزهٔ بهتری پیدا کند.
نگارخانه

چلو در حالت پخت

چلو یا برنج آبکش ساده با ته‌دیگ نان

چلو با ته دیگ سیب زمینی

منابع

لغت‌نامهٔ دهخدا، ذیل «چلو».
برای اطمینان از آماده شدن برنج، باید حرارت زیر آب برنج را برای چند ثانیه کم کرد، سپس نگاه می‌کنیم که آیا برنج‌ها روی آب معلق شده‌اند یا نه، اگر معلق بودند یعنی برنج آمادهٔ آبکش کردن است.

ته‌دیگ کاهو زود می‌سوزد.

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ چلو موجود است.
کتاب آشپزی ویکی‌کتاب یک دستور آشپزی در این رابطه دارد:

کارشناس تغذیه يکشنبه 24 ارديبهشت 1396
الیگاتور
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
الیگاتور
سن: الیگوسن-هولوسن، ۳۷ تا ۰ میلیون سال پیش
PreЄ
Є
O
S
D
C
P
T
J
K
Pg
N
یک الیگاتور آمریکایی (بالا) و الیگاتور چینی (پایین)
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
زیرشاخه: خزنده‌چهرگان
رده: تمساح‌سانان
گونه شاخص
الیگاتور آمریکایی
Daudin, 1802 (originally Crocodylus)
گونه‌ها

†Alligator mcgrewi
†Alligator mefferdi
الیگاتور آمریکایی
†Alligator olseni
†Alligator prenasalis
الیگاتور چینی

الیگاتور آمریکایی
الیگاتور چینی

صدای الیگاتور
فهرست
0:00
Alligator bellow, OGG/Vorbis format.
آیا مشکلی با شنیدن این پرونده دارید؟ راهنمای رسانه را ببینید.

الیگاتورها یک سرده است. الیگاتورها و خویشاوندان آنها، کیمنها، اعضای پوزه کوتاه تیره الیگاتورواران از رده تمساح‌سانان هستند. الیگاتورها، بیش از خویشاوندانشان قادر به تحمل سرما هستند. آنها در مناطق شمالی زندگی می‌کنند و در مواردی در طول زمستان، به خواب زمستانی فرو می‌روند. الیگاتورهای چینی، مدت زیادی را در مجراهای کم عمقی میگذرانند که در ساحل رودخانه حفر می‌کنند و در آنجا تخم می‌گذارند. دانش ما درباره الیگاتورهای آمریکایی، بیش از سایر تمساح‌ها است؛ زیرا این گونه بیش از هر خزنده دیگری مورد بررسی قرار گرفته است. البته احتمالاً رشد و نمو سایر گونه‌های الیگاتور نیز تا حدود زیادی مشابه همین گونه می‌باشد. از پوست الیگاتورها و کایمن‌ها چرم مرغوبی تهیه می‌شود و به همین دلیل بسیاری از آنها نابود شده‌اند. در بعضی از موارد، نابودی الیگاتورها به فاجعه‌ای اکولوژیکی منجر شده است؛ زیرا تعداد حشرات، جوندگان و ماهی‌ها، که غذای الیگاتورها را تشکیل می‌دهند، افزایش یافته است و این موجودات به صورت آفت درآمده‌اند.

محتویات

۱ شرایط فیزیکی
۲ پراکندگی
۳ گونه‌ها
۴ جستارهای وابسته
۵ منابع

شرایط فیزیکی

الیگاتورها دم بلند و قدرتمندی دارند که در شنا کردن به آنها کمک می‌کند. پوزه الیگاتورها نسبت به تمساح‌ها کوتاه تر و کلفت تر است و زمانی که دهان آنها بسته است، باز هم دندان بزرگ چهارم آنها که در مرکز و بر روی آرواره پایین قرار دارد، نزدیک به جلوی دهان دیده می‌شود و در شکاف آرواره بالایی قرار می‌گیرد. هنگامی که الیگاتور دهان خود را می‌بندد، هیچ یک از دندان‌های آرواره پایین آن مشاهده نمی‌گردد.
پراکندگی

الیگاتورها در نواحی گرم آمریکای جنوبی و سرزمین‌های شمال، تا حد کارولینای شمالی در ایلات متحده آمریکا دیده می‌شوند. الیگاتورهای چینی در کنار رودخانه یانگ تسه سفلی زندگی می‌کنند. کایمن‌ها نیز در مناطق گرمسیری آمریکا زندگی می‌کنند. لازم به ذکر است که الیگاتورها زمانی بسیار کمیاب بودند؛ اما امروزه بر اثر حفاظت، تعداد آنها افزایش یافته است.
گونه‌ها

| subdivision =

†Alligator mcgrewi
†Alligator mefferdi
الیگاتور آمریکایی
†Alligator olseni
†Alligator prenasalis
الیگاتور چینی

جستارهای وابسته

کروکودیل آمریکایی

منابع

دانشنامه آکسفورد

کارشناس تغذیه يکشنبه 24 ارديبهشت 1396
بوقلمون
از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
بوقلمون
سن: پلیوسن پیشین تا امروزه
بوقلمون وحشی, Meleagris gallopavo
طبقه‌بندی علمی
فرمانرو: جانوران
شاخه: طنابداران
رده: پرندگان
راسته: ماکیان‌سانان[۱]
تیره: Meleagrididae
Gray, 1840
سرده: Meleagris
Linnaeus, 1758
Species

M. gallopavo
M. ocellata

بوقَلَمون (در فارسی دری افغانستان: فیل‌مُرغ) گونهٔ بزرگی از پرندگان است که از سردهٔ (جنس) ملیگریس (Meleagris) و بومی آمریکای شمالی می‌باشد. بوقلمون‌ها در راسته ماکیان‌سانان (Galliformes) قرار دارند.

بوقلمون‌ها با یک ریش گوشتی که از زیر نوک آویزان است و با یک برآمدگی گوشتی که از بالای نوک آویزان است و اسنود (snood) نامیده می‌شود، متمایز می‌گردنند. با طول بالی از ۱٫۵ تا ۱٫۸ متر، بوقلمون‌ها بزرگ‌ترین پرندگان جنگل‌های محل زندگی خود هستند. همچون بسیاری از دیگر گونه‌های راستهٔ ماکیان‌سانان، بوقلمون نر بزرگ‌تر و رنگارنگ‌تر از بوقلمون ماده است.

محتویات

۱ نامیدن
۲ در مراسم و اعیاد
۳ پرواز
۴ پانویس
۵ منابع

نامیدن
Male north american turkey supersaturated.jpg

هنگامی که این پرنده مضطرب یا هیجان‌زده می‌شود پوست برهنه در ناحیه گلو و سر می توانند از خاکستری به رنگهای قرمز، سفید و آبی تغییر رنگ دهند. به همین علت در زبان فارسی به آن بوقلمون می گویند.(بوقلمون نوعی از پارچه دیبا است که با تغییر جهت تابش نور به آن از رنگی به رنگی دیگر در می آید).

اروپاییان در نخستین برخورد با بوقلمون در شمال آمریکا آن را به اشتباه گونه ای از پرنده گینی دانستند که از راه ترکیه وارد مرکز اروپا شده بود. با این حال نام کشور ترکیه بر روی این پرنده در زبان انگلیسی باقی‌ماند و نیز این اشتباه موجب شد که نام علمی آن: ملیگریس (نام پرنده گینی در یونان است) شود. همچنین نام‌های زیادی در زبانهای دیگر برای بوقلمونها که خاستگاه غیر بومی دارند، دیدگاهایی از زمان قدیم درباره این پرنده دیده شده‌است و باید اضافه کرد که معلوم نیست که بوقلمونها واقعاً از کجا آمده‌اند.
در مراسم و اعیاد

نمایش ملی بوقلمون شکرگزاری

پرواز

بوقلمون‌های بزرگ محلی(صنعتی) قادر به پرواز (پریدن) نیستند، اما بوقلمون‌هایی کوچک وحشی(در جنگل ها و در روستاها) توانایی پرواز تا چند 100متر را دارند. آن‌ها می‌توانند با این پرش‌ها به بالای درختان پرواز کنند و خود را از دست شکارچیان نجات دهند. بوقلمون‌ها تا دو هفته بعد از بیرون آمدن از تخم نمی‌توانند پرواز کنند.
پانویس

Galliformes

منابع

Wikipedia contributors, «Turkey (bird),» Wikipedia, The Free Encyclopedia, title=Turkey_(bird)&oldid=190913487 (accessed February ۱۲، ۲۰۰۸).ترجمه شده توسط آقای مهرگان محمدیان

«منبع جعبه‌زیست» ‎(انگلیسی)‎. ویکی‌پدیای انگلیسی. بازبینی‌شده در ۱۸ نوامبر ۲۰۰۸.

[۱]

لغت نامه- دهخدا

فرهنگ معین
در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ بوقلمون موجود است.
[نمایش]

ن ب و

سرده‌های معروف پرندگان
[نمایش]

ن ب و

گوشت


نشان خرد این یک مقالهٔ خرد پیرامون پرندگان است. با گسترش آن به ویکی‌پدیا کمک کنید.

تبليغاتclose
آگهی رایگان